‘Het zijn allemaal zakkenvullers’, zei de jonge jongen tegenover mij. Hij wil graag meedoen in de politiek.

Hij vindt wel dat hij in de Provincie (‘dat is toch van Jesse Klaver’) of in de Tweede Kamer kan. ‘Want ik kan goed praten, zegt mijn familie.’

Volgens hem waren er ‘honderdduizenden asielzoekers naar Nederland gekomen de afgelopen maanden’ want ‘dat zegt Wilders’.

En nadat hij dat, en nog wat andere zaken gezegd had, vroeg hij mij hoe hij het aan moest pakken om in de Tweede Kamer te komen. Ik kreeg de indruk dat hij het idee had, dat het alleen maar zeggen ‘ik wil graag in de Tweede Kamer’ genoeg was om er ook te komen.

Toen ik John suggereerde dat hij misschien ook kon proberen om in de Gemeenteraad een plekje te krijgen, zei hij ‘Ja, beter.  Het zijn toch allemaal zakkenvullers die mensen in de politiek.’ Waarop ik hem weer duidelijk kon maken dat ook gemeenteraadsleden als politici gezien worden. En ik hem kon vragen ‘maar wat denk je dan dat een politicus krijgt, zo ongeveer?’ Hij had geen idee. Toen ik hem vertelde dat je in Rijswijk als vergoeding voor je raadslidmaatschap ongeveer 880 euro per maand kreeg, rolden zijn ogen bijna uit zijn kassen. Hij verdiende dat al met zijn bijbaantjes naast zijn school.

Met John heb ik een heel aangenaam gesprek gehad. Hij woont niet in ons Rijswijk maar hij zit wel bij mij op school. En bovenal: het is een lieve en leergierige jongen met ambitie. Hij zit in de studentenraad en hij vindt dat allemaal machtig interessant. Wie weet groeit er ooit een groot politicus uit hem.

En natuurlijk heb ik hem daarin gesteund en hem aangeboden hem op weg te helpen. Ik heb hem ook kunnen vertellen dat politiek niet gaat over ‘lekker lullen’ alleen. Dat je volgens mij altijd moet handelen vanuit een ideaal. Iets wat je wilt bereiken: niet persé voor jezelf maar voor anderen. Zoals in de studentenraad, waar hij zit voor die 23.000 anderen en niet voor zichzelf.

Ik heb hem iets over de verschillende gemeenten kunnen vertellen. Over dat er partijen zijn waar je je bij kunt aansluiten. Dat die partijen programma’s hebben en sites waarop hun programma’s en standpunten staan. Dat je die kunt lezen en dat je dan kunt bedenken of je je daarbij thuis voelt. En natuurlijk over dat de grootste schreeuwers niét diegenen zijn die gelijk hebben. Dat er dus het afgelopen jaar nog geen 6000 nieuwe asielaanvragen zijn binnengekomen in heel Nederland en dat er nog geen 30.000 asielzoekers in Nederland zijn die op een vergunning om te blijven wachten.

Ja, en dan dat zakken vullen…Laat ik nu van de week met een collega-raadslid in de auto hebben gezeten wier man zich afgevraagd had ‘wat ben jij nou aan het doen voor die 1,26 per uur die je krijgt per maand?’ Hij had het namelijk eens uitgerekend hoeveel uur mijn collega aan de raad besteedde. Hij had het bedrag van haar vergoeding gedeeld door de uren die ze gemaakt had. John was er allang van overtuigd dat dat niet zoveel was. Of ik dat bedrag wel binnenhaal? Hoe vaker je je partij immers ergens vertegenwoordigt, hoe lager het uurtarief…En ach, ik ben weleens ergens.

Natuurlijk heb ik John na de teleurstelling over de bergen geld die er in de politiek te verdienen zijn, wat opgebeurd door te zeggen dat als hij in een grotere gemeente gemeenteraadslid zou worden, hij meer vergoedingsgeld zou krijgen. En, zo zei ik, het is natuurlijk ook altijd lekker als je met vakantie gaat en je een extraatje hebt van 1,26 per uur.

Ik wens u allen een heerlijke vakantie. Tenslotte gaat de zon voor niks op.

Yvonne Hagenaars

Meer weten:

www.coa.nl

www.rocmondriaan.nl/studentenraad 

 

Reageer op dit artikel

Elke avond het laatste nieuws uit Rijswijk? Gratis abonneren!