Over vogelen, eindeloze wolkenluchten, Alde Feanen, wei, wereldtentoonstellingen, culturele hoofdstad Leeuwarden, sissen en taal.

Op een plek waar je 50 weken van het jaar helemaal niets anders hoort dan het ruisen van de bladeren in de bomen, naast het natuurpark  Alde Feanan klinkt nu het zachte boink-boink uit luidsprekers als constante. De wedstrijden van het skutjssilen zijn begonnen, ergens kilometers verderop. En onder de eindeloze wolkenluchten die we deze zomer iedere dag voorgeschoteld krijgen in dit uitgestrekte Friesland, is dat toch even de ervaring alsof je rond het avonduur op de camping zit.

Skûtjes silen: een Friese of Nederlandse waarde? Beide, natuurlijk.

In 1878 deed de Nederlandse overheid over die waarden kennelijk niet zo moeilijk. Zie Wereldtentoonstellingen. Op die van 1889, elf jaar later werd de Eiffeltoren als Franse inzending, niet tot ieders Frans plezier, ervoor gebouwd. In 1978 echter, terwijl vele landen de laatste uitvindingen vol trots toonden – Amerika toonde bijvoorbeeld toonde het hoofd van het vrijheidsbeeld dat net af was- liet Nederland zich vertegenwoordigen door een kamer. Ja, een huiskamer. Een kamer zoals die te vinden was in Hindeloopen.

Hindeloopen: een stad sinds 1225. Rijk in de 17de en 18de eeuw. Aantal inwoners toen en nu anno 2017 ongeveer 800. Kennelijk werd toen het leven van Hindeloopen als typisch Nederlands gezien. In ieder geval: als de moeite waard om Nederland te vertegenwoordigen.  Oordeel zelf. De foto toont de nagebouwde   kamer zoals die te zien is in het Fries Museum in Leeuwarden bij de tentoonstelling ‘Het verhaal van Friesland’. Mij ontroerde de tentoonstelling van nu maar zeker ook de keuze uit 1878.

Dit deel van Nederland maakt zich in affiches en flyers op voor 2018 ‘See you in 2018’. En dat doen ze niet zuinig: eigenlijk wordt heel Nederland gepromoot met als hoofdstad Leeuwarden. Culturele hoofdstad van Europa (ook al is dat samen met Malta) maakt dat je groot gaat denken. Ook mij vervult dat met trots.

Ik weet zeker dat Leeuwarden zich dan niet zo zal presenteren als Nederland dat in 1878 in Parijs deed. De opera bijvoorbeeld die al 26 jaar in de weilanden van Spanga wordt opgevoerd, zal ook naar Malta gaan. Dit jaar brachten ze La Traviata (de verdoolde) van de Italiaan Verdi; met verwijzingen naar Fellini. De Aida zal in Malta 2018 worden opgevoerd: groot denken dat kunnen ze hier.

De tentoonstelling in het Princessehof Sexy Ceramics, snijdt ook een groot onderwerp aan. Beeldjes met vogels, potjes met kooltjes die het vrouwenkruis konden verwarmen, mannen die vrouwen palingen cadeau gaven van over de hele wereld. Ik heb veel geleerd; vooral hoe subtiel – of juist niet – in ogenschijnlijk onschuldig porselein verwijzingen zitten naar seks. Zo’n onderwerp is nu ook niet bepaald provinciaals te noemen.

De Friezen wijzen de weg ook al noemen ze dat ‘wei’  waardoor ik steeds dacht dat bijna alles hier zich in de wei afspeelt. Trots op het kleine maakt groot en is niet benauwd. ‘Tis mit sissen niet te dwaen’.

Vakantie in eigen land, wat kan dat groots zijn.

 

Reageer op dit artikel

Elke avond het laatste nieuws uit Rijswijk? Gratis abonneren!