‘De Tour de France is begonnen’ roep ik blij overal waar ik kom.  ‘De Ronde van Frankrijk? Gatver, iets saaiers is er niet.’ Euhhh, neeee, de Ronde van Frankrijk is het leven zelf! In de Ronde* maak je mee hoe het leven is. In de samengebalde tijd, beleef je – als je het kunt en wilt zien –  een héel leven.

Laat ik beginnen met De Mens zelf. De renner. Er zit niets anders op dan een fantastische conditie te hebben. Dit jaar moet er 3540 km gereden worden. Dan is er de geest: inzet, heel hard trainen, gefocust zijn en je plaats kennen. En ook al lijkt het, net als in het leven, dat simpelweg de beste en de sterkste wint. Iedere winnaar zal zeggen dat het hem zonder team niet was gelukt. Meesterknecht, knecht, sterk in de bergen of juist op het platte vlak: ieder lid van het team moet moet zich aan zijn taak houden en in het belang van het team handelen.  En dan moet, net als in het echte leven, net op het juiste moment de juiste knecht klaar staan na een val. Moet er bij pech maar net de materiaalwagen met de juiste andere fiets of de nieuwe band, maar bij de kopman in de buurt kunnen komen. Er starten dit jaar 198 renners verdeeld over 22 teams; er rijden 15 Nederlanders mee. Zij gaan het leven voor ons leven.

Zwangerschap: het begint al in de negen maanden op weg naar de Ronde. Er wordt gespeculeerd en geoefend en getraind. De teams worden samengesteld en geselecteerd. De route wordt bekend gemaakt. Dit keer 2017 is de start in Düsseldorf. Het Duitsland waar een paar jaar de Tour niet uitgezonden is omdat de Duitse omroep geen sport wilde uitzenden die niet schoon was. Staaltje van hypocrisie omdat zoveel sporten door doping worden bepaald?

Hulpmiddelen: medicijnen en materiaal. Het gebruik van epo, de carbonfietsen, de verzorgers, de fietspakken, de derailleurs, de helmen (sinds 2003 verplicht na een val van Kivilev met dodelijk hoofdletsel) en natuurlijk de fietsen. En ook de bus waar de ploeg na afloop in kan verdwijnen. Al dan niet met daarin een douche, massagetafels, ijsbakken en fietsen om uit- en in te fietsen

De omstandigheden: het weer, het publiek – denk aan dat publiek dat bijvoorbeeld iemand als Degenkolb heeft dwarsgezeten. Een vrouw steekt zomaar over en hij maakt een doodsmak. Maar ook het eten op het juiste moment, de gelletjes: overgenomen van de astronauten. Voor mij is de hongerklop een bekend fenomeen, maar het komt uit de wielersport. Net als al die andere mooie uitdrukkingen ‘de dood of de gladiolen’ uit de mond van sprinter Gerrie Kneteman, of ‘de man met de hamer’ die op een ongelukkig moment kan langskomen.

Het randgebeuren: iedereen die weleens naar een etappe is geweest kent de karavaan die vol met reclame, langskomt voordat de renners langskomen. Het zijn dit jaar 170 wagens die bij elkaar 12 km karavaan vormen. Er is en er zijn de tour Miss (es) – al die mooie vrouwen gekleed in de kleuren van de truien die aan het einde van een ronde de winnaar mogen zoenen. Of het aan mijn ouder worden ligt of omdat we alles wat met zoenen te maken heeft steeds normaler vinden maar vroeger vond ik dat zoenen ongelooflijk opwindend. Er is nog weleens een renner met een miss getrouwd. En dan zijn er honderden radio en tv-journalisten die verslag doen van deze wielerwedstrijd.

De commercie: er gaan miljoenen om in de Tour. Iedere ploeg wordt gesponsord. Vanaf 1903 steeds op een andere manier en in ieder geval steeds grootschaliger. Vanaf 1969 zijn er merkenploegen, daarvoor waren er landenploegen soms merkploegen die bestonden uit 1 tot 11 leden. Alsof je steeds andere vrienden maakt.

De geschiedenis: ook de Ronde staat op reuzen. In 1903, om hun krant beter te verkopen werd een indrukwekkende en zeer zware fietswedstrijd bedacht. Le Tour de France. De eerste Ronde was voor individuen en werd georganiseerd door een krant die op geel papier was afgedrukt. Over Parijs – Lyon werd meer dan 17 uur gereden. Toen deden 60 renners mee, waarvan 21 de eindstreep haalden.

Hoeveel er nu de eindstreep gaan halen, weet niemand. Dat ik weer ga genieten van de grote Tour, van het ploegenspel, van de heroïek (doorfietsen met een gebroken sleutelbeen..)  van de ongelooflijke (klim-)prestaties dat weet ik zeker!

Yvonne Hagenaars

Meer weten: terugluisteren NPO1 De Taalstaat waarin Mart Smeets vertelt dat hij vroeger op de radio en tv niet mocht zeggen Le Tour de France, het moest zijn ‘de Ronde van Frankrijk.

Maar ook: www.isgeschiedenis.nl

Reageer op dit artikel

Elke avond het laatste nieuws uit Rijswijk? Gratis abonneren!