Op Vaderdag, zondag 18 juni 2017,  heb ik mijn moeder mijn oude Ipad gegeven.  ‘Oh, kijk, 18 juni half twaalf 2017…’ riep mijn moeder blij toen ze het klepje open deed. De gewoonste dingen zijn bijzonder als je er voor de eerste keer kennis mee maakt.

Swipen, mailen, googlen, facetimen, snapchatten, appen (wie gaat een keer goede Nederlandse woorden verzinnen), het is ineens ook binnen haar bereik. Ook zij heeft nu ‘de wereld in de palm van haar hand’. Mijn moeder was in eerste instantie niet eens zo blij met die wereld die zich nu voor haar opende maar ze was zoals we dat in Rotterdam zeggen groos, op het Ipadhoesje dat we haar gegeven hadden.

Hoewel mijn moeder dit jaar 84 wordt, wil ze op alle terreinen mee blijven doen. Dus ook met de moderne communicatiemiddelen. Hoewel ze nog geen sms’jes kan versturen, heeft ze na een aantal jaren aarzelen gezegd dat ze nu toch weleens een Ipad wilde.  Logisch met kleinkinderen die over de hele wereld uitzwermen, met kinderen die vaker op hun appjes kijken dan even de telefoon pakken. In een paar jaar tijd is bellen ongelooflijk ouderwets geworden. Een moderne tablet is dus ook voor ouderen bijna noodzakelijk. En als je net als mijn moeder ook nog actief bent, in haar geval in drie koren dan krijg je dat er niet meer met briefjes met elkaar gecommuniceerd wordt, maar over de mail. ‘Ja, Jook, je moet ook eens zo’n ding hebben.’

Zo begon afgelopen zondag de stap-voor-stapinstructie  .… ‘Hoe dan ook, oma, als je het niet meer weet, dan de grote knop, en opnieuw beginnen.’ ‘Hij doet het niet’ ‘Ja hoor, oma (mijn oudste dochter heeft het meeste geduld van ons allemaal) probeer het nog maar een keer’. Uiteraard niet teveel tegelijk willen doen, nu nog niet mailen. Sinds zondag kan mijn moeder nu recepten opzoeken op google. En niet te vergeten,  de eindeloze bron aan sudoku’s kan ze gebruiken.

Vandaag gaat ze het eerste facetimegesprek met kleindochter in Londen voeren. Moeten wij nog wel even het knopje van het geluid harder gaan zetten – dat kon ze boven op de tablet nog niet vinden…kleinigheidje. Over een paar weken weet ze niet beter: dan kan ze haar mails lezen, googlen dat het een lust heeft, spelletjes aankopen en vooral vanuit haar huis communiceren met de wereld. Want ook dat zijn die nieuwe dingen. Een venster op de wereld, bestrijding van eenzaamheid en uitsluitsel. Een pet, troetelbeest, in huis.

Oma Joke heeft een tablet en aait er op los. Zij swipet haar nieuwe aai-pet dan het een lust heeft. Ideetje voor het nieuwe coalitieprogramma? Iedereen boven de 75 een Ipadcursus en een Ipad!

 

Reageer op dit artikel

Elke avond het laatste nieuws uit Rijswijk? Gratis abonneren!